Списанието Кинотека, на Југословенска Kинотека дојде до 50-от број, обработувајќи интересни теми од историјата и современиот момент на филмската уметност од месец во месец.

Февруарскиот број на списанието носи есеи по повод јубилејот на филмовите „Булевар на самракот“ и „Само еднаш се љуби“, но и ексклузивно интервју со актуелниот добитник на Наградата на Европската филмска академија, за филмот „Уште една тура“, Томас Винтерберг.

Тука се и текстови посветени на Мири Фурлан, Никола Стојановиќ и други неодамна починати уметници, како и за поранешната ѕвезда на светскиот филм, Кларк Гејбл, како и други прилози, кои во воведниот збор ги препорачува директорот на Кинотеката, Југослав Пантелиќ.

Пред седумдесет години беше снимен „Булеварот на самракот“ на Били Вајлдер, со незаборавната Глорија Свансон во улогата на заборавената ѕвезда на „немата ера“.

За филм кој критички го впери прстот кон американската индустрија на соништа, во гламурозната фабрика за филмови и познати актери, т.е. на нејзиното грдо лице, пишува Ксенија Зеленовиќ.

Целиот регион оваа зима беше потресен од прераната смрт на Мира Фурлан. Нејзиниот лик од филмот „Лепота порока“ ја краси насловната страница на списанието.

– „Поминувајќи го патот на големи очекувања и мали порази, замина Мира Фурлан, според многумина, како последна голема актерска ѕвезда на Југославија“ – пишува Маријана Терзин Стојчиќ, потсетувајќи се на нејзината горчлива судбина во времето на распадот на земјата, кога таа се пресели во Америка, тој посочува: „Ѕведата од времето кога југословенскиот филм правеше хитови, Мира Фурлан беше убава, расна, темелна, своја, единствена!“.

Срдечна, инспиративна, кревка, нежна, праведна, достоинствена, сериозна, темелна во својата работа и во животот, Мира Фурлан беше предизвик во окото на гледачот“.

Сандра Перовиќ разговараше со данскиот режисер Томас Винтерберг за познатиот манифест „Догма 95“, каде е еден од основачите, како и за неговите нови филмови „Комуна“ и „Уште една тура“, кои триумфираа на 33-те награди на Европска филмска академија.

Делот насловен Филмски јубилеи се занимава со филмот „Само еднаш се љуби“, по повод 40-годишнината од неговата премиера. „Од моментот кога беше завршен, филмот „Само еднаш се љуби“ има судбина што наликува на политички трилер сместен во почетокот на 1981 година…

Внимание на „Кинотека“ број привлекуваат и три текста за овој политички филм, кој всушност е класична мелодрама.

Програмата Мој избор за февруари ја состави Љубомир Јелиќ, долгогодишен пензиониран кинематографер на Кинотеката. Неговата листа на филмови е избор на искусен познавач на архивите на Кинотеката, пишува Радиша Цветковиќ, кој разговараше со Јелиќ за важноста на работата на кинематограферот и спомените на златното доба на Музејот.


– „Операторот мора секогаш да биде подготвен и да не паничи ако се случи нешто лошо, а салата е полна. Секогаш има непредвидливи работи. Нашите ленти се често кршливи и многу стари. Публиката што редовно доаѓа во Кинотека го знае тоа и има разбирање, но затоа гледа филмови за малку пари што денес не можат да се најдат на Интернет. И ништо не може да го замени киното. Нема шанси да се смеете на нешто убаво дома како во кино со непознати луѓе“, вели Јелиќ.

Циклусот „Великаните на светскиот филм“ овој месец му е посветен на Кларк Гејбл, кој освои Оскар за улогата во „Се случи една ноќ“, додека срцата на женската публика ширум светот ги освои како Рет Батлер, во епската сага „Однесено со ветрот“.


Книгата „Режија: Акира Куросава“, напишана од Никола Стојановиќ, врз основа на неговата докторска дисертација, е претставена во делот Од полиците на библиотеката. Во воведот, тој објасни дека причината за оваа студија е што Куросава е „врвен творец и професионалец – заедно со Бергман, Фелини и Буњуел, најконзистентниот авторски феномен од втората половина на првиот век на развојот на филмот во светот.

Доволно причини за да го симнете јубилејниот, 50-ти број на „Кинотека“ и да уживате во сагите за филмска уметност…

Leave a Comment

You must be logged in to post a comment.