Најновиот извештај на Галуп за состојбата на глобалното работно место 2026 открива вознемирувачки парадокс. Вработените во Србија се меѓу најзадоволните во Европа во однос на нивниот приватен живот, но се речиси целосно емоционално „нерегистрирани“ на работното место. Само 15 проценти од вработените во Србија се навистина ангажирани на работа, и токму тука, според Сања Јевѓенијевиќ, основач на консултантската компанија HR Xcel, компаниите губат профит.

Сања Јевѓенијевиќ е стратешки консултант и експерт за лидерство со долгогодишно искуство во трансформацијата на компаниите во регионот.

 HR Xcel им помага на организациите да го премостат јазот помеѓу потенцијалот на вработените и деловните резултати, преку комбинации  на организациска психологија и технолошка ефикасност.

Цената на апатијата, чини околу 7,5 милијарди долари годишно

Галуп проценува дека неангажираноста ја чини светската економија повеќе од 10 трилиони долари годишно, што е еквивалентно на девет отсто од глобалниот БДП. Применета на Србија, чиј БДП е околу 85 милијарди долари, оваа пропорција сугерира дека неангажираноста на домашната работна сила ја чини српската економија околу 7,5 милијарди долари годишно. Забележувајќи дека ангажираноста во Србија (15 отсто) е под глобалниот просек кој се движи околу20 проценти, реалната цена може да биде поголема.

„Тоа е простор каде што профитот протекува“, вели Јевѓенијевиќ. „Ако вработените се задоволни дома, а се трошат во канцеларијата, проблемот не е во нив, проблемот е во системот на лидерство кој не знае како да ја мобилизира таа енергија.“

Каде исчезнува енергијата на вработените?

 Според Галуп, 56 отсто од вработените во Србија се задоволни од својот живот, што е над просекот на ЕУ. Во исто време, само 15 отсто од нив се ангажирани на работното место. Тој јаз од 41 процентен поен не е апстрактна статистика, туку мерливо намалување на продуктивноста, ефикасноста и профитот.

Среден менаџмент: „Изгаснати мотори“кои ги држат компаниите

Галуп бележи глобален пад на ангажманот на менаџерите на рекордно ниско ниво од 22 отсто. Во Србија, средниот менаџмент истовремено страда од притисок од менаџментот за резултати и од апатијата на тимовите што ги управува.

„Средниот менаџмент е брана што спречува незадоволството да се прелее врз клиентите, а таа брана сега пука“, предупредува Јевѓенијевиќ.

 „Фактот дека 31 процент од лидерите се чувствуваат неподдржани од своите тимови ни кажува дека сме ги оставиле на цедило. Без реанимација на тој слој на лидерство, секоја стратешка иницијатива, вклучително и воведувањето на вештачка интелигенција, е осудена на бавна смрт.“

 Знак на недоверба, а не на дигиталност

Повеќе од 75 проценти од вработените користат алатки за вештачка интелигенција без знаење на менаџментот, покажува извештајот на Галуп. Јевѓенијевиќ не го гледа тоа како технолошки успех, туку како проблем со лидерството.

„Вработените во Србија се дигитално писмени и досетливи, но нивната „герилска“ употреба на вештачката интелигенција служи само за да им го олесни денот, а не за да го подобри бизнисот. Лидер кој користи технологија за да ослободи време за луѓето ќе го замени оној кој се крие зад старите процеси.“

Србија има најдобра почетна точка

Во споредба со Хрватска (13 отсто ангажман) и Словенија (12 отсто), Србија со 15 отсто ангажман и пониско ниво на стрес има објективно подобра почетна позиција во регионот.

„Нашите вработени се емоционално поотпорни од вработените во регионот, а тоа е огромен капитал за привлекување инвестиции“, вели Јевѓенијевиќ. „Но, само ако понудиме модерно лидерство, во 2026 година, единственото одржливо задржување е здрава организациска култура.

 Стратегијата, културата и лидерството ја формираат тријадата на трансформација, а културата е сврзното ткиво што ги држи сите други заедно.“