Современото работно место се соочува со криза на продуктивноста бидејќи работниците губат интерес за нивните сегашни улоги. Неверојатни 79 проценти од вработените не се доволно ангажирани во процесот на работа, покажуваат резултатите од една неодамнешна студија на повеќе од 1.100 американски вработени од CV платформата MyPerfectResume. Како сега стојат работите слична е состојбата и во нашата држава.
Една од главните причини за овој недостаток на мотивација е ниската плата; дури 33 проценти од испитаниците велат дека ова е примарен извор на оваа апатија, проследено со неусогласеност на вредностите (23 проценти) и нејасни очекувања (14 проценти).
„Компаниите треба да ги сфатат овие податоци како повик за будење и да почнат сериозно да го сфаќаат надоместокот на трудот од вработените“, едногласни се специјалистите за за кариера во MyPerfectResume.
Тоа значи дека треба да се преиспита сегашната структура на платите за да се осигура дека е во согласност со пазарните стапки за одредени професии. Компаниите, исто така, треба да вршат редовни прегледи на платите, односно цената на трудот и да размислат за давање бонуси или покачувања надвор од годишното зголемување врз основа на перформансите. Тоа може да им помогне на вработените да се чувствуваат ценети, особено кога преземаат дополнителна работа надвор од нивните стандардни улоги.
Што сакаат вработените?
Факт е дека постојат и други алатки, покрај финансиските стимулации кои можат да им помогнат на работодавците да се позабават со кризата за повлекување, пишува Fortune.
Околу 47 проценти од анкетираните вработени сакаат подобра рамнотежа и флексибилност помеѓу работата и животот, што е од суштинско значење компаниите да ги преиспитаат политиките за враќање во канцеларија на флексибилните работни аранжмани. Ова е особено клучно со оглед на тоа што стресот на работното место е висок. Според извештајот, околу 49 отсто од вработените го наведуваат големиот обем на работа како главен стрес. Околу 45 отсто од вработените велат дека им требаат подобри плати и бенефиции, Додека 47 проценти велат дека сакаат подобар баланс помеѓу работата и животот или поголема флексибилност.
Работниците бараат помош и од нивните менаџери за да бидат попродуктивни. Околу 44 проценти велат дека појасната комуникација и подоброто водство од раководството би им помогнало да останат ангажирани во текот на работниот ден.
Стручњаците кои се бават со кариерниот статус препорачуваат лидерите за човечки ресурси да размислат за создавање програми за поттикнување, проширување на можностите за професионален развој и застапување за редовни прегледи на ценовниот надоместок за да се осигураат дека платите на вработените остануваат конкурентни и фер.
„Кога HR активно слуша и реагира, тие можат да спроведат значајни промени на работното место кои се поблиску усогласени со она што вработените го сакаат“
